Afgelopen weekend stond ik samen met Alexander Schaap aan de start van de 12-uursloop in Sittard πββοΈπ₯
Een wedstrijd waar ik eerlijk gezegd met veel nieuwsgierigheid Γ©n spanning naartoe leefde. De afgelopen periode stond namelijk vooral in het teken van herstellen, voorzichtig opbouwen en luisteren naar mijn lichaam. Daardoor wist ik vooraf totaal niet hoe mijn lichaam zou reageren op zoβn lange inspanning.
Maar soms verrast hardlopen je op de mooiste momenten.
Na 12 uur lopen stond de teller uiteindelijk op maar liefst 87 kilometer πͺ Een afstand waar ik ontzettend trots op ben, zeker gezien alles van de afgelopen maanden.
Misschien nog wel belangrijker: ik heb de volledige afstand pijnvrij kunnen lopen, zonder last van mijn blessure. Dat voelde als een enorme overwinning. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Na een periode van onzekerheid geeft dit enorm veel vertrouwen richting de volgende stappen in mijn voorbereiding.
Natuurlijk waren er ook zware momenten. Stilte. Vermoeidheid. Kilometers waarin ik diep moest gaan en mezelf opnieuw moest herpakken. Maar juist tijdens die momenten besef ik weer waarom ik dit doe. Elke training, elke wedstrijd en elke stap brengt me dichter bij mijn ultieme doel: de Badwater 135 ππ₯
